Strefa-kobiety.pl Nic, co kobiece, nie jest mi obce.

VN:F [1.9.10_1130]

Cera kobiety-jesieni, podobnie jak u zimy, może być dwojaka. Mamy więc albo bladawce (opalające się najczęściej najpierw na czerwono) i ozdobione piegami (tak! piegi to ozdoba!) lub nie, albo też osoby o ciepłej, ciemnej, złocistej cerze.

.

Oczy jesieni mają praktycznie wszystkie występujące w przyrodzie odcienie tęczówki. No, może za wyjątkiem czarnego. Mogą więc być szare, niebieskie, zielone, piwne, zielono-piwne, zielono-brązowe oraz brązowe i ciemnobrązowe.

Usta są najczęściej koralowe, a u osób z bardzo jasną cerą mogą być łososiowe.

Jak się ubrać?
Chyba każdy wie, jak wygląda złota polska jesień. Liście mieniące się wszystkimi kolorami czerwieni, złota, żółci, pomarańczu, brązy, beże. Kobieta-jesień jest stworzona do ciepłych – nomen omen – jesiennych barw. Dla niej dozwolone jest wszystko to, co zakazane dla zimy. Wszelkie odcienie żółci, wszelkie możliwe pomarańcze, wszelkie ciepłe czerwienie, wszelkie możliwe brązy od czerwono-ceglastych, przez ziemiste, po gorzką czekoladę. Dla jesieni wymyślono pistację i wszelkie kolory przybrudzone, zgaszone brązem. Np. tzw. wojskowa zieleń.

.

Róż – owszem, ale w odcieniu łososiowym. Choć nie jest to dogmat. Piegowate rudzielce o jasnej cerze intrygująco wyglądają w soczystej fuksji. Jesień powinna zrezygnować z czerni i bieli. Czerń zdecydowanie doda jej lat, a w bieli będzie wyglądać blado. Jeśli koniecznie chce coś bardzo jasnego – ecru, kremowy, proszę się częstować. Zamiast czerni lepiej wybrać ciemny brąz.

Jak się malować?
Dokładnie tak, jak się ubierać, czyli wybierać kolory ciepłe. Znalazłam gdzieś informację, że skoro jesień jest pełna blasku, to spokojnie może sobie pozwolić na perłowe cienie do powiek. No, tutaj bym uważała. Jeśli jesień ma lat 20, to oczywiście tak, ale trzeba pamiętać, że perłowe cienie znakomicie podkreślają zmarszczki. Zwłaszcza pod oczami, jeśli ktoś używa cienia na dolną powiekę (ja tak). Jeśli chodzi o kolory cieni, to mogą być takie same jak paleta w przypadku ciuchów.
Dobry dla jesieni jest podkład w ciepłym, beżowym odcieniu. Jeśli ma piegi – jesień, nie podkład – szkoda, żeby je ukrywała. Piegi dodają mnóstwo uroku. Kiedyś byłam piegowata niesamowicie (to mnie, zimę, łączy z jesienią), teraz piegi pojawiają się jedynie latem, nad czym boleję, bo chciałabym je mieć cały czas. Jesienie-bladawce mogą postawić na kość słoniową.
Dla kobiety-jesieni stworzone są wszelkie szminki w odcieniu ciepłej czerwieni. Rym niezamierzony Ceglaste, brązowe, nawet pomarańczowe. Z pomarańczową szminką jednak uwaga – wymaga nieskazitelnie białych zębów! Kolor łososiowy, brzoskwiniowy również jest mile widziany.
Róż na policzki – jak wszystko – powinien być utrzymany w ciepłej tonacji. Ceglasty (bardziej w stronę brązu niż czerwieni) będzie, myślę, w porządku.
Czarną kredkę do oczu żegnamy, a witamy brązową, oliwkową, zieloną i śliwkową. Maskara też lepsza byłaby brązowa, ale to już niekoniecznie.
Włosy? Ach, te włosy. Kobieta-jesień może właściwie bezkarnie sięgać po rudości, czerwienie i kasztany, których na rynku jest zatrzęsienie. Szerokim łukiem niech omija czerń, zwłaszcza w jej granatowo-czarnej odmianie. Kompletnie jej nie pasuje. Jeśli już coś ciemnego, to czekolada czy coś w ten deseń. Ma być w tonacji ciepłej.
No, i to chyba wszystko. Ciekawe, czy ktoś się w tym odnalazł

VN:F [1.9.10_1130]